Turystyka

Żywe beczki miodu

Za dnia życie na tym oceanie lądu skryte jest w większości pod powierzchnią. Wiele pustynnych zwierząt wychodzi na zer, gdy zapada chłodna noc. Niewielkie myszy australijskie potrafią przetrwać dzięki temu, że rzadko piją. Większość potrzebnej im wody zawarta jest w nasionach, które jedzą. Gdy za dnia panuje upal kulą się razem w głębokich norach, tworząc w nich wilgotny mikroklimat. Na tych suchych terenach odporne drzewa mulga zapewniają pożywienie jednemu z czterech tysięcy gatunków mrówek w Australii. Dwa metry pod powierzchnią mrówki miodowe wiszą, jak złociste winne grona w wilgotnych komorach spiżarni. Te wyspecjalizowane mrówki, to chodzące beczułki miodu. Robotnice zmuszają je do jedzenia nektaru, zebranego z rosnących na powierzchni drzew mulgi. Gdy brakuje pożywienia te żywe beczki miodu zwracają nektar, karmiąc nim robotnice. Taka podziemna spiżarnia potrafi w najcięższych czasach wyżywić całą kolonię. Sucha Australia to także terytorium jaszczurek. Na jednym obszarze może ich tu występować aż czterdzieści siedem gatunków. Moloch kolczasty ma lepki język i jest wybredny, jeśli chodzi o pożywienie. Czarne mrówki są tu niewyczerpalnym źródlę pokarmu. Moloch doskonale przystosował się do życia na pustyni: jego kolczasta skóra zbiera wilgoć z powietrza, a system drobnych kanalików wzdłuż ciała przenosi wódę do pyska.