Turystyka

Koala

Koala rozwinął się z tego samego oposa torbacza, co kangur. Gdy młode jest wystarczająco duże, by wyjść z torby, jeździ na grzbiecie matki. Podobnie, jak kangur, koala rozwinęły się w wilgotnych lasach deszczowych. Gdy lasy wysychały, koala przystosowywały się do życia na eukaliptusach. Dziś piją niewiele wody, a ich system trawienny potrafi odzyskiwać wilgoć i substancje odżywcze z liści, trujących dla innych ssaków. Koala zużywają tak malo energii, jak tylko mogą, odpoczywając około dziewiętnastu godzin dziennie. Niektórzy członkowie tej rodziny są jednak aktywni o każdej porze. Gdy przenoszą się z drzewa na drzewo, zwykle schodzą Tylem. W rezultacie korki na czubkach drzew mogą kogoś trzymać w zawieszeniu. Od lat na dużą część ziem w głębi lądu deszcz pada rzadko lub prawie wcale. Dwie trzecie tych ziem to tereny o glebie suchej, z czego polowa, to pustynia. Obszar ten większość kontynentu. W zasadzie nie ma prawa istnieć tu żadne życie. Teren ten powinien być martwym pustkowiem, lecz nie jest. Im bliżej się przyglądamy, tym bardziej widać, że niektórzy z mieszkańców australijskich lasów subtelnie i z pomysłowością podjęli rzucone przez pustynię wyzwanie. Dziś mrówki, gryzonie, torbacze i gady z podziemnego świata radzą sobie z życiem na pustyni najlepiej ze wszystkich stworzeń na ziemi.