Turystyka

Kangury

Na równinie Marabor, na południowym wybrzeżu wznosi się najdłuższy ciąg klifów przybrzeżnych na świecie. Kiedyś można było stamtąd przejść do Antarktyki. Jeżeli suchy aut back to ocean lądu, te równolegle piaskowe wydmy tworzą jego fale, ciągnąc się po horyzont, pokrywają niemal pól kontynentu. Miliony lat dreszczów i palącego wiatru już dawno temu wymyły z tej gleby wszystko, co było w niej cenne. W samym środku Australii pory deszczowe są nieregularne i trudno je przewidzieć. Uboga gleba i ostry klimat rzucają wyzwanie wszelkim formom życia na tych ziemiach. Natura odpowiedziała na zmieniające się warunki. Z oposa, torbacza wielkości myszy rozwinął się kangur. Gdy kurczyły się lasy, niektóre kangury przystosowały się do życia na drzewach, a inne nauczyły się jeść trawę. Kiedy pożywienia jest w brud, samce stają się aktywne i godowe potyczki, zwykle rozstrzygane są kilkoma rundami king boksingu. Matki z dziećmi rozsądnie trzymają się z daleka. Na większości kontynentów zwierzęta rozmnażają się, gdy przyjdzie właściwa pora roku. W Australii to dostępność pożywienia jest dla kangurów sygnałem do godów. By w pełni wykorzystać porę obfitości matka zmienia się w linię produkcyjną: jeden maluch w torbie, jeden hasa kolo niej, a w macicy rośnie kolejny embrion. Samica potrafi jednocześnie karmić dzieci mlekiem o dwóch różnych składach, odpowiednich dla każdego pokolenia młodych.