Turystyka

Echa minionej epoki

Leptipidium są na tyle zwinne, by upolować frunącego owada. Najlepszy okres na łowy nie trwa dłużej, niż dwie godziny i należy się spieszyć, żeby upolować w tym czasie jak najwięcej. W eocenie obszar Niemiec był ośrodkiem dużej aktywności wulkanicznej. Wiele fragmentów lasu podziurawionych było źródłami geotermicznymi i bezlikiem parujących błotnistych sadzawek. Oleista woda, trujący gaz i trzęsienia ziemi to zagrożenia, z którymi zwierzęta nauczyły się żyć, ale nie każde niebezpieczeństwo można tak łatwo zignorować. Wraz ze wschodem słońca ożywiają się inne stworzenia i wtedy las ukazuje swe groźniejsze oblicze. Ptaki to czołowe drapieżniki w eoceńskim lesie. Największy z nich, gastornisa to półtonowy, pokryty piórami kłąb mięśni wysokości człowieka. Samica tego ptaka poświęca cale dwa miesiące na wysiadywanie swojego jedynego jaja, z którego niebawem wykluje się pisklę. Samica jest silnie terytorialna i jeśli zbliżyłby się inny gastornisa zaatakuje w obronie gniazda. Od czasu wielkiego wymierania ptaki osiągnęły niemniejszy sukces od ssaków, a co więcej, urosły na tyle, by przejąć rolę drapieżnych dinozaurów. Kiedy dwa olbrzymy stają do walki, mały ssak ucieka, a wtedy pobrzmiewają echa minionej epoki. Leptiptidium musi dużo jeść i tak jak inne ssaki płaci cenę za wysokoenergetyczny metabolizm.