Turystyka

Wędrówka krabów

Tysiąc na wyspie mieszkających ludzi nieodpowiednio zaplanowało swoje domy i postawiło je po środku największej trasy migracji. Jednakże kraby są nieszkodliwe, a ludzie przyzwyczaili się do trudnego, lecz przyjaznego związku ze stworzeniami, z którymi dzielą wyspę. Po trwającej do trzech tygodni podróży samce, jako pierwsze docierają do brzegu, gdzie napotykają przeszkody w postaci ostrych wapiennych klifów, podcinanych przez walące je fale. W naturze także zdarzają się nieprzyjemne, ukryte pułapki. Na terasach, nad klifami samce przygotowują jamki w oczekiwaniu na samice. Kilka dni później, gdy przybywają samice szybko biorą kąpiel, by odzyskać utraconą w drodze wilgotność i być może, żeby odświeżyć się po podróży i wzmocnić swój „kobiecy powab”. Gdy są już gotowe podchodzą do jamek, a tam samce chwytają je w uścisku spółkowania. Po miłosnym akcie samce wrócą do lasu w głębi wyspy, a samice zostaną bezpieczne w jamkach, gdzie rozwiną się zapłodnione jajeczka. Samice dokładnie wiedzą, kiedy nadchodzi ten moment cyklu księżycowego, w którym zbierają się masowo nad brzegiem morza. Każda samica, niosąca o około stu tysięcy jajek rusza w stronę przybojów, gdzie wszystkie uwalniają jajka do cofających się wód odpływu. Młode spędza trzy tygodnie w morzu, jako podwodne larwy, zanim powrócą, jako młode kraby. Dorośle osobniki nie potrafią pływać, więc matki ryzykują własnym życiem, uwalniając jajka do wody.